Porady - Prawo w pigułce

PRAWO W PIGUŁCE

§ Rewolucja kwotowa w zwolnieniach podmiotowych VAT

Ustawa z 2 grudnia 2009 r., o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, wprowadza zapowiadane od pewnego czasu i oczekiwane przez małych przedsiębiorców zmiany w kwocie limitu obrotów, po przekroczeniu którego podatnicy tracili zwolnienie podmiotowe z podatku VAT. W 2010 r. kwota ta wyniesie 100 000 zł, a w 2011 r. i kolejnych - 150 000 zł. Poszerzono również krąg osób mogących korzystać ze zwolnienia - poprzez objęcie nowymi limitami większości przedsiębiorców prowadzących lub rozpoczynających działalność. Każdy przedsiębiorca, który prowadził działalność w 2009 r. i utracił zwolnienie wskutek przekroczenia limitu, a wartość jego obrotu bez podatku nie przekroczyła w 2009 r. w proporcji do okresu prowadzonej działalności wartości 100 000 zł, mógł powrócić do zwolnienia pod warunkiem pisemnego powiadomienia o chęci skorzystania ze zwolnienia właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie do 15 stycznia 2010 r. Dotyczy to zarówno przedsiębiorców prowadzących działalność cały rok (dla nich nowy limit wynosi właśnie 100 000 zł), jak i tych podatników, którzy rozpoczęli działalność w trakcie roku podatkowego (dla nich limit będzie odpowiednio mniejszy - muszą bowiem przeliczyć wartość osiągniętych w 2009 r. obrotów w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży). Ta sama zasada będzie obowiązywać w 2011 r., z tym, że kwota limitu wyniesie 150 000 zł. Podatnicy, którzy nie osiągnęli obrotów ze sprzedaży opodatkowanej w wysokości przekraczającej limit i sami zrezygnowali ze zwolnienia, nie będą mogli od 1 stycznia do niego powrócić.

§ Współczynnik urlopowy w 2010 r.

W 2010 r. współczynnik stosowany przy obliczaniu ekwiwalentu za urlop wynosi 21,08. Zasady ustalania współczynnika urlopowego są określone w Dz. U. z 1997 r. Nr 2, poz. 14 z późn. zm. Współczynnik urlopowy ustala się, odejmując od liczby dni w danym roku kalendarzowym (w 2010 r. będzie 365 dni) łączną liczbę przypadających w tym roku niedziel (52 niedziele), świąt przypadających w inne dni niż niedziele (8 świąt) oraz dni wolnych 97od pracy wynikających z rozkładu czasu pracy w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy (52 dni wolne), a otrzymany wynik należy podzielić przez 12. Przy obliczaniu ekwiwalentu, do którego pracownik nabył prawo, stosuje się współczynnik ustalony dla tego roku, w którym ekwiwalent będzie wypłacony, a nie roku, w którym pracownik powinien wykorzystać urlop.

Drukuj

Wróć