§ Dodatek za rozłąkę

Pracodawcy wysyłający pracowników za granicę często wypłacają im dodatkowe świadczenia, które mają na celu zrekompensowanie wyższych kosztów utrzymania w drugim kraju. Jednym z takich świadczeń jest dodatek za rozłąkę. Zgodnie z art. 21 ust 1 pkt 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolny od podatku dochodowego jest dodatek za rozłąkę, wypłacany pracownikom czasowo przeniesionym – do wysokości diet za czas podróży służbowej na obszarze kraju. Czasowo przeniesionym jest pracownik, który wyraził zgodę na okresowe przeniesienie go do pracy na inny teren poza miejscowość stałego zamieszkania (zakwaterowania), a był zatrudniony: • w miejscowości stałego zamieszkania lub codziennie dojeżdżał do pracy z miejscowości stałego zamieszkania bądź • w innej miejscowości niż miejscowość stałego zamieszkania i mieszkał w hotelu pracowniczym lub kwaterze wynajętej przez przedsiębiorstwo. Dodatek za rozłąkę nie przysługuje: • za dni nieusprawiedliwionej nieobecności w pracy, • za okres pobytu na leczeniu w szpitalu, w czasie którego pracownik otrzymywał bezpłatne wyżywienie, • za okres urlopu wypoczynkowego, • za dni zwolnień od pracy, udzielonych na podstawie ogólnie obowiązujących przepisów oraz za okres niezdolności do pracy wskutek choroby, jeżeli w czasie zwolnienia od pracy lub niezdolności do pracy pracownik nie przebywał w miejscowości czasowego przeniesienia. Od 1 stycznia 2007 r. wysokość diety wynosi 23 zł – stąd też dodatek w takiej wysokości wypłacany pracownikowi czasowo przeniesionemu będzie wolny od podatku. Warto zauważyć, iż pracownikowi, którego miejsce stałego lub czasowego zamieszkania jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, przysługują podwyższone koszty uzyskania przychodu (139,06 zł miesięcznie). Podwyższone koszty nie przysługują jednak pracownikom, którzy otrzymują dodatek za rozłąkę.

Drukuj

Wróć