Odprawa emerytalno-rentowa

Pracownikowi spełniającemu warunki uprawniające do renty z tytułu niezdolności do pracy lub emerytury, którego stosunek pracy ustał  w związku z przejściem na rentę lub emeryturę, przysługuje odprawa pieniężna w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia. Odrębne przepisy często wprowadzają wyższe wysokości odprawy (np. art. 38 ustawy z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych). Roszczenie pracownika o wypłatę odprawy powstaje w momencie przejścia na emeryturę lub rentę.
Odprawa przysługuje pracownikowi, który spełnia łącznie dwa warunki:

• jego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na emeryturę lub rentę,
• w chwili ustania stosunku pracy pracownik spełniał warunki do nabycia któregoś z tych świadczeń.

Prawo do odprawy nie jest uzależnione ani od sposobu rozwiązania stosunku pracy, ani od tego, który z podmiotów dokonuje jego rozwiązania. Odprawa przysługuje pracownikowi także wówczas, gdy przejście na emeryturę albo rentę następuje w zbiegu z innymi przyczynami rozwiązania stosunku pracy, np. długotrwałej niezdolności  do pracy. Pracownik, który otrzymał odprawę, nie może ponownie nabyć do niej prawa w związku z kolejnym zatrudnieniem. Zasada jednorazowości nie zostaje jednak naruszona w przypadku, gdy pracownik kończy w związku z przejściem na emeryturę jednocześnie kilka umów o pracę. W takiej sytuacji wraz z zakończeniem każdego stosunku pracy otrzymać powinien tę odprawę. Przy ustalaniu wysokości odprawy stosujemy zasady ustalania wysokości ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy.

Drukuj

Wróć